ΠΑΝΟΡΑΜΑ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΑ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ ΚΡΙΣΕΩΝ

Από τα μέσα του 2002, λειτουργεί στην Κλινική «ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ» Πρόγραμμα Επιληψίας και Ειδική Μονάδα Καταγραφής Κρίσεων, που προσφέρουν υπηρεσίες σε αρρώστους με επιληψία και άλλα παρόμοια προβλήματα.

Τι Υπηρεσίες Προσφέρει το Πρόγραμμα Επιληψίας;
Ένα σύγχρονο Πρόγραμμα Επιληψίας απευθύνεται σε ανθρώπους που εμφανίζουν επιληπτικές κρίσεις (ή κρίσεις που μοιάζουν με επιληπτικές) και ο στόχος του είναι να δώσει σ' αυτούς τους ανθρώπους την καλύτερη δυνατή φροντίδα. Για την επιτυχία του στόχου αυτού απαιτείται:

1. Σωστή Διάγνωση.
2. Συλλογή και ερμηνεία πληροφοριών από το ιστορικό, την κλινική εξέταση και τις ειδικές εξετάσεις που γίνονται σ' αυτές τις περιπτώσεις. Οι πληροφορίες αυτές θα οδηγήσουν στη διαμόρφωση σαφέστερης εικόνας και θα αξιολογηθούν ανάλογα, ώστε να προταθούν ειδικές θεραπείες.
3. Συνεχιζόμενη πληροφόρηση και ενημέρωση των αρρώστων για τις προοπτικές στον τομέα της επιληψίας, έτσι ώστε κάθε καινούρια εξέλιξη στο νόσημα να καλύπτει ευνοϊκά όλους τους αρρώστους.

Σε Ποιους Αρρώστους Απευθύνεται το Πρόγραμμα Επιληψίας;
Οι κατηγορίες των αρρώστων που μπορεί να ωφεληθούν από ένα τέτοιο πρόγραμμα, είναι κυρίως τρεις:

* Αρρωστοι που δεν είμαστε σίγουροι ότι πάσχουν από επιληψία, ενώ παρουσιάζουν «κρίσεις» που μοιάζουν μ' αυτήν (λιποθυμικές προσβολές, αγχώδεις καταστάσεις, κινητικές διαταραχές κλπ.). Η διαφορική διάγνωση με κάποιους άλλους αρρώστους που μοιάζουν, χωρίς να είναι, επιληπτικοί είναι δύσκολη και το πρόγραμμα επιληψίας καλείται να ξεκαθαρίσει την κατάσταση.
* Αρρωστοι που πάσχουν από επιληψία, δε γνωρίζουμε όμως από ποιο τύπο της νόσου, πράγμα που μας είναι απαραίτητο να μάθουμε, ώστε να κατευθύνουμε τον άρρωστο προς τη σωστότερη αντιμετώπιση του προβλήματός του.
* Αρρωστοι που εμφανίζουν τις λεγόμενες «φαρμακοανθεκτικές μορφές επιληψίας», δηλαδή αυτοί που οι κρίσεις τους δεν ελέγχονται ικανοποιητικά με τις συνήθεις θεραπείες, οπότε ορισμένοι τουλάχιστον από αυτούς μπορούν να βοηθηθούν με χειρουργική αντιμετώπιση του προβλήματος. Η πιθανότητα εξαιρετικού αποτελέσματος σ' αυτούς τους αρρώστους είναι ιδιαίτερα υψηλή (75 - 80%). Υπάρχουν ακόμη ανάμεσά τους άρρωστοι που μπορούν να βοηθηθούν από άλλες παρεμβατικές μεθόδους όπως είναι ο Διεγέρτης του Πνευμονογαστρικού. Η μελέτη αυτών των αρρώστων και η απόφαση κατά πόσον θα πρέπει να εφαρμοστεί χειρουργική θεραπεία είναι ευθύνη ομάδας ειδικών γιατρών, που έχουν ασχοληθεί ειδικά σ' αυτά τα θέματα (νευρολόγου, νευρολόγου – επιληπτολόγου, νευροχειρουργού, νευροακτινολόγου, νευροψυχολόγου).

Ποιες Είναι οι Εξετάσεις στις Οποίες Υποβάλλεται ο Αρρωστος στο Πρόγραμμα Επιληψίας;
Η έκταση και το είδος των εξετάσεων στις οποίες υποβάλλεται κάθε άρρωστος εξατομικεύονται ανάλογα με το είδος του προβλήματος. Οι βασικότερες εξετάσεις είναι οι παρακάτω:

1. Οι Μακροχρόνιες Video-Ηλεκτροεγκεφαλογραφικές Καταγραφές

Αυτές γίνονται σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο της Κλινικής (Μονάδα Επιληψίας), κάτω από στενή παρακολούθηση του αρρώστου από ιατρικό, τεχνικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Πρόκειται για μέθοδο που επιτρέπει συνεχή καταγραφή του ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος του αρρώστου, για όσο χρονικό διάστημα κρίνεται αυτό απαραίτητο (συνήθως 1 έως 7 ημέρες), και παράλληλα με την εικόνα του από Video. Τα ηλεκτρόδια για το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα προσκολλώνται με ειδική κόλλα στο δέρμα του κεφαλιού του αρρώστου και μένουν εκεί στερεωμένα για όσο χρονικό διάστημα απαιτείται, ενώ ο άρρωστος έχει πλήρη ελευθερία κινήσεων. Στη διάρκεια της εξέτασης, ο άρρωστος μπορεί να κάνει όλες τις συνηθισμένες καθημερινές δραστηριότητές του (διάβασμα, παρακολούθηση TV, χειρισμό υπολογιστών, να δέχεται επισκέψεις, να φροντίζει τον εαυτό του κλπ.). Όταν κριθεί ότι είναι απαραίτητη η καταγραφή των κρίσεων, προβαίνουμε σε μείωση των αντιεπιληπτικών φαρμάκων για να διευκολύνουμε την επέλευση κρίσεων.

Με τις καταγραφές αυτές πετυχαίνουμε:
* Την τελική διάγνωση του προβλήματος (αν είναι ή όχι επιληψία).
* Τη διευκρίνιση του είδους της επιληψίας απ' την οποία πάσχει ο άρρωστος (παραδείγματος χάριν αν οι κρίσεις ξεκινούν από συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου και ποια είναι αυτή).

Εκτός από τις συνηθισμένες (με ηλεκτρόδια) Μακροχρόνιες Video-Ηλεκτροεγκεφαλογραφικές Καταγραφές, σε ορισμένους απ' τους αρρώστους που είναι υποψήφιοι για χειρουργική επέμβαση ενδέχεται να χρειαστεί να χρησιμοποιήσουμε ειδικές καταγραφές, τις Ενδοκρανιακές, που γίνονται με ειδικά ηλεκτρόδια που τοποθετούνται με επέμβαση στον εγκέφαλο. Η υπεύθυνη ομάδα γιατρών αποφασίζει ποιοι άρρωστοι χρειάζονται τέτοιου είδους καταγραφές, με τι είδους ενδοκρανιακά ηλεκτρόδια και σε ποιες περιοχές του εγκεφάλου θα πρέπει αυτά να τοποθετηθούν, αφού μελετηθούν διεξοδικά τα στοιχεία των Μακρόχρονων Video-Ηλεκτροεγκεφαλογραφικών Καταγραφών και των υπολοίπων σχετικών εξετάσεων.

2. Η Μαγνητική Τομογραφία (MRI) Εγκεφάλου

Η εξέταση αυτή μας δίνει ειδικότερες πληροφορίες για βλάβες στον εγκέφαλο που δεν αποκλείεται να είναι υπεύθυνες για τις επιληπτικές κρίσεις. Είναι ιδιαίτερα σημαντική η γνώση της αιτιολογίας της επιληψίας, ειδικά όταν εξετάζουμε το ενδεχόμενο χειρουργικής αντιμετώπισης του προβλήματος.

3. Τα Νευροψυχολογικά Tests

Αυτά δίνουν σημαντικές πληροφορίες για τις νοητικές λειτουργίες του αρρώστου (λόγο, μνήμη, κατασκευαστικές ικανότητες, οργάνωση πληροφοριών) και τις ενδεχόμενες διαταραχές τους εξαιτίας εγκεφαλικών βλαβών και συνεχιζόμενων επιληπτικών κρίσεων ή και ανεπιθύμητων ενεργειών απ' τα φάρμακα. Οι πληροφορίες αυτές είναι ιδιαίτερα σημαντικές όταν σχεδιάζουμε χειρουργική επέμβαση και θέλουμε να εκτιμήσουμε τις νοητικές δυνατότητες και αδυναμίες κάποιου αρρώστου, προκειμένου να τον συμβουλεύσουμε για την πορεία του στο σχολείο και το είδος της βοήθειας που πιθανόν χρειάζεται.

Πώς Μπορούν να Βοηθηθούν Αρρωστοι με Χρόνιες και Ανθεκτικές στα Φάρμακα Επιληπτικές Κρίσεις;

Οι άρρωστοι που έχουν «φαρμακοανθεκτικές μορφές επιληψίας», δηλαδή κρίσεις που επιμένουν αν και έχουν χρησιμοποιηθεί αντιεπιληπτικά φάρμακα, αποτελούν ιδιαίτερη κατηγορία που μπορεί να φτάσει το 15-20% του συνόλου των αρρώστων. Όσοι απ' αυτούς επιθυμούν, και εφόσον τηρούνται ορισμένες προϋποθέσεις, μπορούν να δοκιμάσουν, στα πλαίσια της κλινικής μελέτης, νεότερα αντιεπιληπτικά φάρμακα που δεν έχουν ακόμη κυκλοφορήσει στην Ελλάδα. Οι μελέτες αυτές γίνονται με ειδική άδεια των αρμοδίων αρχών (στην Ελλάδα του Ε.Ο.Φ.), η οποία χορηγείται μόνο σε ειδικά Προγράμματα Επιληψίας.

Εκτός από τα φάρμακα, άλλοι τρόποι εγκεκριμένοι από τις Διεθνείς Επιστημονικές Ενώσεις για την αντιμετώπιση της Ανθεκτικής Επιληψίας είναι οι εξής:

* Η Χειρουργική της Επιληψίας

Πολλοί απ' αυτούς τους αρρώστους (ίσως το 40-50%) μπορεί να είναι κατάλληλοι για χειρουργική επέμβαση. Στον προσεκτικά επιλεγμένο χειρουργικό υποψήφιο, τα αποτελέσματα της επέμβασης είναι θεαματικά (75-80% σταματούν να έχουν κρίσεις μετά την επέμβαση, ενώ 15-20% βελτιώνονται σημαντικά). Οι κίνδυνοι στις επεμβάσεις αυτές είναι σχετικά μικροί. Η επιλογή του κατάλληλου αρρώστου για χειρουργική επέμβαση γίνεται από Ομάδα Προεγχειρητικής Εκτίμησης, αφού πρώτα εφαρμοστούν όλες οι απαραίτητες εξετάσεις και ενημερωθεί ακριβώς ο άρρωστος για τα αναμενόμενα οφέλη, αλλά και για τους ενδεχόμενους κινδύνους.

Σε αρρώστους που δεν είναι κατάλληλοι για χειρουργική επέμβαση (ή που δεν την επιθυμούν), οι προτεινόμενες επιλογές είναι:

* Ο Διεγέρτης του Πνευμονογαστρικού Νεύρου, δηλαδή μια μικρή ηλεκτρονική συσκευή που εμφυτεύεται υποδορίως στο αριστερό ημιθωράκιο και συνδέεται μ' ένα νεύρο του τραχήλου που λέγεται πνευμονογαστρικό. Η συσκευή αυτή προγραμματίζεται ώστε να δίνει ηλεκτρικά ερεθίσματα μικρής έντασης, τα οποία μεταφέρονται με το πευμονογαστρικό νεύρο στον εγκέφαλο και ενεργοποιούν κάποιες περιοχές του που έχουν να κάνουν με τις κρίσεις. Με τη συσκευή αυτή αναμένεται μείωση της συχνότητας των κρίσεων κατά 50-60%
* Η Κετογόνος Δίαιτα, ειδική δίαιτα που εφαρμόζεται κυρίως σε παιδιά, με ικανοποιητικά αποτελέσματα σε αρκετές περιπτώσεις, η οποία γίνεται με την επίβλεψη παιδονευρολόγου και διατροφολόγου με σχετική εμπειρία.

To Πρόγραμμα Επιληψίας στην Κλινική «ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ»

Το Πρόγραμμα Επιληψίας της Κλινικής πληροί τις προϋποθέσεις ενός σύγχρονου τριτοβάθμιου Επιληπτολογικού Προγράμματος. Οι δυνατότητές του περιλαμβάνουν:

* Μονάδα Μακρόχρονων Video-Ηλεκτροεγκεφαλογραφικών Καταγραφών (δύο κλίνες), με δυνατότητα διενέργειας πολυήμερων Εξωκρανιακών Video-Ηλεκτροεγκεφαλογραφημάτων αλλά και Ενδοκρανιακών Ηλεκτροφλοιογραφημάτων, καθώς επίσης δυνατότητα οξέος διεγχειρητικού Ηλεκτροφλοιογραφήματος και Φλοιικού Ερεθισμού για τον προσδιορισμό ζωτικών φλοιικών περιοχών. Η Μονάδα αυτή μπορεί να παράσχει όλο το φάσμα των διαγνωστικών και προεγχειρητικών εκτιμήσεων που αφορούν στην επιληψία.
*Διενέργεια Εξειδικευμένων Νευροακτινολογικών Εξετάσεων: Μαγνητική Τομογραφία Εγκεφάλου (με ειδικά πρωτόκολλα διερεύνησης αρρώστων που ενδεχομένως θα χειρουργηθούν) και Αγγειογραφία Εγκεφάλου (για τη διενέργεια νευροψυχολογικών δοκιμασιών).
*Νευροχειρουργική υποστήριξη για την επιτυχή διενέργεια σχετικών επεμβάσεων στον εγκέφαλο (κροταφική λοβεκτομή, εκτομή επιληπτογόνου βλάβης κλπ.), καθώς και για την τοποθέτηση Διεγέρτη Πνευμονογαστρικού.
*Συμμετοχή αρρώστων σε κλινικές μελέτες νεότερων αντιεπιληπτικών φαρμάκων.

Το πρόγραμμα λειτουργεί με την ευθύνη ομάδος ειδικά εκπαιδευμένων νευρολόγων, νευροχειρουργών, νευροακτινολόγων, νευροψυχολόγων και με τη συνεχή φροντίδα και παρακολούθηση έμπειρου τεχνικού και νοσηλευτικού προσωπικού. Ο ενδιαφερόμενος μπορεί να έρθει σε επαφή με τον υπεύθυνο του Προγράμματος, Νευρολόγο-Επιληπτολόγο κ. Κυριάκο Γαργάνη, μέσω της Κλινικής (τηλ. 2310 380000).

Email: gkkap@the.forthnet.gr
Web: http://www.neurogroup.gr

ΠΗΓΗ http://www.klinikiagiosloukas.gr/sections.asp?section_id=58

Πρότυπο Ιατρείο Διερεύνησης & Χειρουργικής της Επιληψίας

To Πρότυπο Ιατρείο Διερεύνησης και Χειρουργικής της Επιληψίας λειτουργεί βάσει διεθνών προτύπων με εξειδικευμένο προσωπικό από νευρολόγους – επιληπτολόγους, νευροχειρουργούς και ειδικευμένους τεχνικούς, όπου διερευνούν τα διαφορετικά είδη επιληψίας. Εντοπίζουν τις περιπτώσεις ανθεκτικής στα φάρμακα επιληψίας και διενεργούν τον απαραίτητο έλεγχο, προκειμένου να εντοπισθεί το επιληπτογενές κέντρο και ενδεχομένως να χειρουργηθεί.

Πρόκειται για μια μονάδα, από τις λίγες που ειδικεύονται στην Ευρώπη, στον τομέα αυτό. Διενεργούνται εξετάσεις όπως πολυήμερο video Ηλεκτροεγκεφαλόγραφημα (κριτικό-μεσοκριτικό), λειτουργικές εξετάσεις, όπως κριτικό SPECT, φασματοσκοπία ιπποκάμπων και λειτουργική MRΙ, έτσι ώστε να χαρτογραφούνται με ακρίβεια τόσο η επιληπτογενής ζώνη όσο και τα κέντρα λόγου, μνήμης, κλπ. του εγκεφάλου.

Επίσης για την ασφαλή έκβαση της χειρουργικής επέμβασης, διενεργείται η μέθοδος της φλοιογραφίας εγκεφάλου, με την οποία δίνεται η δυνατότητα στον νευροχειρουργό και τον επιληπτολόγο να καθορίσει τα όρια της επέμβασης.

Το Πρότυπο Ιατρείο Διερεύνησης και Χειρουργικής της Επιληψίας διαθέτει τελευταίου τύπου ηλεκτροεγκεφαλογράφο μακράς καταγραφής έως 128 καναλιών με λήψη video.

Επιληψία, χειρουργείται και πότε ;

Η επιληψία χειρουργείται εδώ και αρκετά χρόνια, όμως πάντα κάτω από τους διεθνείς αυστηρούς κανόνες που καθορίζουν την προεγχειρητική της διερεύνηση.

Στη σημερινή Ελλάδα υπολογίζεται ότι νοσούν πάνω από 100.000 άνθρωποι από επιληψία. Η νόσος έχει περιγραφεί από τα αρχαία χρόνια και μέσα από την διαδρομή της στους αιώνες του ανθρώπινου πολιτισμού μεταφέρει μαζί της δοξασίες που ακόμη και σήμερα –τουλάχιστον στη χώρα μας- εμποδίζουν και περιπλέκουν πολλές φορές τόσο την θεραπεία της όσο και την μελέτη των κοινωνικών της διαστάσεων.

Αν λοιπόν η ίδια η ασθένεια αποτελούσε ένα παλαιό «ταμπού», οι θεραπείες της και ειδικά η χειρουργική της επιληψίας είναι ακόμη σήμερα στην Ελλάδα αντικείμενο συζητήσεων και πολλές φορές αντιπαραθέσεων.

Πότε όμως ένας επιληπτικός ασθενής είναι υποψήφιος για χειρουργική αποκατάσταση της ασθένειάς του;

Το παραπάνω ερώτημα είναι το πρώτο στο οποίο καλείται να απαντήσει ο θεράπων νευρολόγος.

Είναι η επιληψία του ασθενούς εστιακή; Υπάρχουν δηλαδή τα κλινικά και άλλα χαρακτηριστικά που θα οδηγήσουν το νευρολόγο στο συμπέρασμα ότι υπάρχει σε κάποιο λοβό του εγκεφάλου «επιληπτογενής ζώνη»; Ή αντιθέτως πρόκειται για γενικευμένη επιληψία η οποία δεν έχει χειρουργική θεραπεία; Από την άλλη κανείς ασθενής του οποίου οι κρίσεις ελέγχονται με φαρμακευτική αγωγή (με ένα αντιεπιληπτικό φάρμακο ή με συνδυασμό δύο ή περισσοτέρων) δεν έχει λόγο να μπει στην προεγχειρητική διαδικασία. Το χρονικό διάστημα στο οποίο πρέπει να «δοκιμαστούν» και να αποτύχουν οι φαρμακευτικές μονοθεραπείες και ακολούθως πολυθεραπείες είναι τουλάχιστον δύο χρόνια. Ακόμη και αν οι κρίσεις δεν ελέγχονται πλήρως αλλά η φύση και η συχνότητά τους είναι τέτοια που δεν διαταράσσουν την ομαλή κοινωνική ζωή, η φαρμακευτική αγωγή θεωρείται μερικώς επιτυχημένη.

Όταν η φαρμακευτική αγωγή αποτύχει και η κλινική και εργαστηριακή διάγνωση της εστιακής επιληψίας έχει τεθεί, ο θεράπων νευρολόγος εξετάζει και κάποια άλλα κριτήρια όπως την ηλικία, την ύπαρξη ενεργού ψυχικού νοσήματος ή νεοπλασίας, το πνευματικό πηλίκο και κυρίως τις επιπτώσεις που έχει η ασθένεια στην οικογενειακή, κοινωνική και επαγγελματική ζωή του κάθε συγκεκριμένου ασθενή, πριν τον παραπέμψει στο ειδικό κέντρο προεγχειρητικού ελέγχου για την επιληψία.

Ένας επιτυχημένος προεγχειρητικός έλεγχος είναι αυτός που θα καταδείξει με ακρίβεια την επιληπτογενή εστία, το σημείο δηλαδή ή το σχηματισμό του εγκεφάλου από το οποίο ξεκινά ή από το οποίο «διανέμεται» η επιληπτική δραστηριότητα (κριτική ή μεσοκριτική) και του οποίου χειρουργική εξαίρεση θα απαλλάξει τον ασθενή από τις κρίσεις.

Η επιτυχία ή αποτυχία αυτής της διαδικασίας, που μπορεί να διαρκέσει αρκετούς μήνες, κρίνει το αν ο υποψήφιος για εγχείρηση της επιληψίας ασθενής θα χειρουργηθεί τελικά ή όχι.

Σε ένα μεγάλο μέρος των εστιακών επιληψιών (περίπου 70%)δεν εντοπίζεται ανατομική βλάβη στις απεικονιστικές εξετάσεις (μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου και ιππόκαμπων). Αυτό σημαίνει ότι η ανεύρεση τελικά της επιληπτογενούς περιοχής γίνεται με λειτουργικές κυρίως δοκιμασίες. Όσο λιγότερο «φανερή» είναι η εστία τόσο πιο εξειδικευμένος και πολυσυλλεκτικός πρέπει να είναι ο προεγχειρητικός έλεγχος και όσο πιο σύνθετη και εξειδικευμένη είναι η διερεύνηση τόσο περισσότερα είδη επιληψίας μπορούμε τελικά να χειρουργήσουμε. Την πολυσυλλεκτικότητα αυτή των εξετάσεων εξασφαλίζουν μόνο τα μεγάλα κέντρα αναφοράς χειρουργικής της επιληψίας των οποίων το προεγχειρητικό – νευρολογικό μέρος ξεχωρίζει και προσδιορίζεται ως τέτοιο από τον αριθμό και το είδος των εξετάσεων που διενεργεί και από την ποικιλία των εστιακών επιληψιών που έχει τη δυνατότητα να διερευνήσει.

Συνοψίζοντας ένας σύγχρονος προεγχειρητικός έλεγχος βάσης περιλαμβάνει:

Λεπτομερή κλινική εξέταση, λήψη ιστορικού, συλλογή στοιχείων για το είδος και τον χαρακτήρα των κρίσεων , ανασκόπηση της φαρμακευτικής αγωγής

• Απλό εγκεφαλογράφημα
• Τηλεμετρία ή video εγκεφαλογράφημα (σύγχρονη καταγραφή εικόνας και εγκεφαλογραφήματος σε τρείς τουλάχιστον κρίσεις του ασθενούς ).Η παραπάνω εξέταση γίνεται σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους νοσηλείας όσο ο ασθενής λαμβάνει μειωμένη φαρμακευτική αγωγή προκειμένου να μελετηθούν οι κρίσεις του. Το video εγκεφαλογράφημα γίνεται με ηλεκτρόδια επιφανείας ή αν τα αποτελέσματα δεν είναι διαφωτιστικά και με εμφυτευμένα στον εγκέφαλο ηλεκτρόδια.
• Νευροψυχολογικό έλεγχο
• Μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου με ειδικές τομές και διερεύνηση των ιππόκαμπων (απεικόνιση και ογκομετρικός έλεγχος) προκειμένου να εντοπιστούν πιθανές ανατομικές βλάβες (ιπποκαμπική σκλήρυνση ή ατροφία, δυσπλασίες του φλοιού κτλ).
• Λειτουργική μαγνητική τομογραφία -απεικονίζονται κυρίως τα κέντρα του λόγου (ομιλία και κατανόηση) στον εγκέφαλο έτσι ώστε η περιοχή που βρίσκονται να γίνει «σεβαστή» κατά την επέμβαση.
• Η φασματοσκοπία ιππόκαμπων και κροταφικών (ή μετωπιαίων) πόλων.
• H τρακτογραφία
• Το κριτικό και μεσοκριτικό SPECT
• PET
• Η δοκιμασία Wada – μία επεμβατική δοκιμασία που εντοπίζει σε ποιό ημισφαίριο του εγκεφάλου βρίσκεται η μνήμη και ο λόγος του ασθενούς έτσι ώστε αν αυτό συμπίπτει με την βλάβη να προχωρήσουμε σε περαιτέρω διερεύνηση ή να αποφύγουμε την χειρουργική θεραπεία.

Επίσης μία σειρά εξετάσεων, μη δεδομένες στον ελληνικό χώρο, βοηθούν στην παραπέρα διερεύνηση και διευρύνουν το φάσμα των περιπτώσεων που μπορούν να χειρουργηθούν.

Πρόκειται για την μαγνητοεγκεφαλογραφία (MEG)- μία εξαιρετικής ακρίβειας στο χώρο και το χρόνο απεικόνισης της επιληπτικής δραστηριότητας πάνω στη μαγνητική τομογραφία του ασθενούς κλπ

Όταν ο ασθενής ολοκληρώσει με επιτυχία τον προεγχειρητικό του έλεγχο και αφού η διαδικασία καταδείξει με ακρίβεια την τοπογραφία της επιληπτογενούς ζώνης, γίνεται κοινό συμβούλιο των νευρολόγων, νευροχειρουργών, νευροακτινολόγων, κλινικών ψυχολόγων και όλων των επιστημόνων που συμμετείχαν στην διερεύνηση. Εκεί αποφασίζεται για το αν θα προχωρήσει ή όχι ο ασθενής σε χειρουργική θεραπεία και ο νευροχειρουργός εισηγείται το είδος της επέμβασης.

Η ευλαβική τήρηση όλων αυτών των κανόνων και πρωτοκόλλων καθώς και η συλλογικότητα και πολυσυλλεκτικότητα των ομάδων εργασίας εξασφαλίζουν μεγάλα ποσοστά επιτυχίας στα χειρουργεία της επιληψίας. Στο νοσοκομείο Pitie-Salpetriere στου Παρισιού σε αναδρομική μελέτη των επεμβάσεων από το 1987 το 79% των ασθενών που χειρουργήθηκαν για κροταφική και μετωπιαία επιληψία δεν παρουσιάζουν καθόλου κρίσεις ή παρουσιάζουν απλώς αύρες χωρίς παραπέρα εξέλιξη, το 19% παρουσιάζει αραιές κρίσεις ή κρίσεις στον ύπνο και το 2% απλά μικρή μείωση του αριθμού των κρίσεων.

Χρήστος Μπαλτογιάννης

Νευρολόγος-Επιληπτολόγος

Eπιστημονικός Υπεύθυνος Νευρολογικού

τμήματος ''Ιασώ General''

Επ. Συνεργάτης: Cognitive Neuroscience & BRAIN Imaging Laboratory CNRS UPR 640-LENA Paris France.

e-mail:cbrainsense@yahoo.com

tel +30 210 6502000

ΠΗΓΗ http://www.iaso.gr/gr/IasoG/Content.aspx?PID=440&BC=0,0,751

Μια πάθηση - ταμπού που βρίσκει λύση

«Στην Κέλλυ διαγνώστηκε επιληψία, όταν ήταν δέκα ετών. Αντιμετωπίσαμε πολλά προβλήματα καθώς δε μπορούσε να θεραπευτεί με φάρμακα και είχε τακτικές κρίσεις. Μετά από δέκα χρόνια χωρίς αποτελεσματικές θεραπείες, η Κέλλυ χειρουργήθηκε στην Ελλάδα (ενώ στην Αγγλία αρνήθηκαν το χειρουργείο) και ζει μία φυσιολογική ζωή, ενώ ξεκινάει τις σπουδές της», λέει στο ΑΜΠΕ, η κ. B. Βερκούση, νοσηλεύτρια και μητέρα της εικοσάχρονης σήμερα, νέας κοπέλας, που προσπαθεί να σβήσει από τη μνήμη της την κοινωνική απομόνωση που δημιούργησε η άγνοια για την ασθένεια.

Αν λοιπόν η ίδια η ασθένεια αποτελούσε ταμπού, οι θεραπείες της και ειδικά η χειρουργική της επιληψίας δεν είναι, ακόμα και σήμερα στην Ελλάδα, ιδιαίτερα διαδεδομένη. Στην Ελλάδα, υπολογίζεται ότι σήμερα νοσούν πάνω από 100.000 άνθρωποι από επιληψία.

Τα συμπτώματα, σύμφωνα με τον νευρολόγο, Χρήστο Μπαλτόγιαννη, αρχικά, είναι η απώλεια συνείδησης, ενώ είναι λάθος να ταυτίζεται η επιληψία με τους σπασμούς. Σε κάθε περίπτωση, η επιληψία δεν είναι μία και εξετάζεται ειδικά σε οποιαδήποτε μορφή της.

Αν αντιληφθούμε ότι η επιληψία δεν είναι μία, μόνο τότε θα εκλείψει και το κοινωνικό στίγμα που την ακολουθεί. Η επιληψία δεν είναι κληρονομική και δεν είναι σε όλες τις περιπτώσεις χειρουργήσιμη, λέει ο κ. Μπαλτόγιαννης, ενώ επισημαίνει ότι μπορεί να είναι γενικευμένη ή εστιακή. Η επιληψία που χειρουργείται είναι η εστιακή.

πηγη http://www.iatrikostypos.com/epistimi/item/8685-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CE%AC%CE%B8%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%8D-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B2%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%BA%CE%B5%CE%B9-%CE%BB%CF%8D%CF%83%CE%B7.html

ΤΟΝ ΕΣΩΣΕ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΤΗΝ ΣΩΖΕΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ

Πριν από τρία χρόνια ο Bear ήταν ένας μεγαλόσωμος γερμανικός ποιμενικός που κανένας δεν ήθελε σε καταφύγιο ζώων στο Τέξας. Από τη μοναξιά του τον έσωσε η Debbie Zeisler κι εκείνος με τη σειρά του της σώζει κάθε μέρα τη ζωή…

Χθες ο Bear τιμήθηκε ως Σκύλος-Εθνικός Ήρωας από την Ένωση για την προστασία των ζώων στο Λος Άντζελες.

Τον περασμένο Μάιο η Zeisler έπαθε επιληπτική κρίση, έπεσε στα σκαλιά, χτύπησε το κεφάλι της κι έχασε τις αισθήσεις της. Ο Bear βγήκε από το σπίτι κι άρχισε να ξύνει τις πόρτες όλων των γειτονικών σπιτιών καλώντας ουσιαστικά σε βοήθεια. Κανείς όμως δεν του έδινε σημασία. Κανείς εκτός από έναν υπάλληλο της υπηρεσίας παρακολούθησης ζώων που κατάλαβε την ένταση στη συμπεριφορά του σκύλου και πήγε να δει τη θέλει. Ο Bear τον οδήγησε στη Zeisler.

Καθώς μεταφερόταν στο ασθενοφόρο για να διακομιστεί στο νοσοκομείο, ο Bear πήδηξε δίπλα της και στάθηκε στο πλευρό της.

Ο σκύλος έμαθε χωρίς εκπαίδευση να αναγνωρίζει τα συμπτώματα επικείμενων κρίσεων και ακουμπά στα πόδια της Debbie ώστε εκείνη να καθίσει πριν αρχίσει η κρίση, ούτως ώστε να μην τραυματιστεί πέφτοντας. 

«Δεν τον εκπαιδεύσαμε, κάπως το κατάλαβε μόνος του», λέει η υπεύθυνη του καταφυγίου.

Η Zeisler αφηγείται πως απευθύνθηκε στο καταφύγιο για να πάρει έναν γερμανικό ποιμενικό για τη μητέρα της. Της είπαν πως είχαν μόνο ένα κι επειδή δεν τον ήθελε κανείς τον είχαν στο πίσω μέρος. Όταν έφεραν τον Bear να τον δει, ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά.

ΠΗΓΗ http://www.newsbeast.gr/environment/arthro/347527/ton-esose-kai-ekeinos-ti-sozei-kathe-mera-/

Viviendo con la epilepsia